Οι περισσότεροι θυμόμαστε τη γιαγιά ή τη μητέρα μας να φτιάχνει κάθε καλοκαίρι τον τραχανά του χειμώνα. Ήταν μια μικρή γιορτή του καλοκαιριού: ζύμωμα με γάλα και σιτάρι, τρίψιμο, άπλωμα στον ήλιο για να στεγνώσει και, στο τέλος, αποθήκευση για τους κρύους μήνες.
Πριν γεμίσουν τα ράφια των καταστημάτων με έτοιμο τραχανά, κάθε νοικοκυρά έφτιαχνε τον δικό της. Ο τραχανάς ήταν ένα θρεπτικό και χορταστικό φαγητό που μεγάλωσε γενιές. Ήταν μέρος μιας εποχής αυτάρκειας, όταν το σπίτι είχε τις κότες, την αγελάδα, τα γουρούνια και τον μπαξέ του.
Δεν θα θέλαμε να επιστρέψουμε σε εκείνα τα δύσκολα χρόνια. Όμως η φωτογραφία με τις συμπολίτισσές μας Δήμητρα Νίκου και Αριστούλα Στεφούλη, να απλώνουν τον τραχανά το καλοκαίρι του 2026, μας θυμίζει ότι μαζί με κάποιες καθημερινές συνήθειες χάθηκε και ένας τρόπος ζωής πιο απλός, πιο συλλογικός και πιο δεμένος με την οικογένεια και τη γειτονιά.
