Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία

Αν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό.

Αποδέχομαι
Γιώργος Ντελιόπουλος

Λαογράφος

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΤΕΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Γράφει ο Γιώργος Ντελιόπουλος
 
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Γράφει ο Γιώργος Ντελιόπουλος
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Γράφει ο Λαογράφος Γιώργος Ντελιόπουλος
 
Στο προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο 13 Οκτώβρη ήμερα του Μακεδ. Αγώνα αναφέρομαι στους δύο αδελφούς Μακεδονομάχους, τον Δημήτρη Κατσιάμπα  και πρόεδρο Σκοτίδα ή Ποζιαρίτη. Προσπάθησα να αναγνωστεί στην δράση τους , την προσφορά στον Μ. Αγώνα.  Στο τέλος  με δύο αράδες γράφω:  «Σε άλλους τόπους τιμούν τους τοπικούς Μακεδονομάχους. Μήπως πρέπει να γίνει και δω αυτό;» Βέβαια θα μπορούσε κανείς να με χαρακτηρίσει  αφελή, μπουνταλά, που γράφω για αναγνώριση ηρώων…. Το βλέπει κανείς καθημερινά  το μνημείο πεσόντων  σε τι κατάσταση είναι……
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Γράφει ο Γιώργος Ντελιόπουλος

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Γράφει ο Γιώργος Ντελιόπουλος
Α΄ Μέρος
Αγγίζοντας το θέμα των μύλων πρέπει να εξομολογηθώ ότι το κάνω με ιδιαίτερη ευαισθησία. Ο λόγος είναι απλός. Η μοίρα μου το έφερε να ασκήσω στα νεανικά μου χρόνια και αυτό το ζανάτι. Έτσι, όσα σκοπεύω να αφηγηθώ παρακάτω αποτελούν κατά ένα μέρος κατάθεση προσωπικών βιωμάτων. Δεν θα περιοριστώ όμως μόνο σε αυτά. Πριν από πολλά χρόνια, όταν ακόμα υπήρχαν ζωντανές μαρτυρίες, καταπιάστηκα με μια έρευνα γύρω από το θέμα των υδρόμυλων, που λειτουργούσαν στα χωριά μας. Μια από αυτές τις πηγές μου, ανάμεσα στις άλλες, υπήρξε ο Λουτριώτης γερο-Δημητρός Χατζόπουλος, γεννημένος το 1896, σχεδόν αιωνόβιος, όταν τον συνάντησα εγώ, με κρυστάλλινη διαύγεια πνεύματος και μνήμη μικρού παιδιού. Ο άνθρωπος αυτός είχε παραστάσεις από ολόκληρο τον εικοστό αιώνα και το θέμα των αλευρόμυλων το γνώριζε αρκετά καλά.
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Σήμερα αντιγράφω μερικά  αποσπάσματα από το βιβλίο «Τα Μυστικά του Βάλτου». Στη σελίδα 43 γράφει:

«Οποιος λοιπον κατειχε τη Λίμνη των Γιαννιτσων, την απόρθητο αυτην κρυψώνα, ηταν κύριος της καταστάσεως. Και οποιος ηθελε απέξω ν’ αμυνθει, ηταν καταδικασμένος εκ των προτέρων σ’ αποτυχία».

Αναφέρει συχνά το Νιχώρι και πολλά άλλα χωριά. Βασικοί Ήρωες είναι η δασκάλα Ηλέκτρα, που παίζει σημαντικό ρόλο, καθώς επίσης και τα δυο παιδιά, ο Αποστόλης και ο Γιωβάν. Να πως περιγράφει το Βάλτο στη σελίδα 43:

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σελίδα 3 από 3
PRAXIS2

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

There are no product matching selection!

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 213 επισκέπτες και κανένα μέλος

ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Τελευταια Νεα

Top