Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία

Αν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό.

Αποδέχομαι
Γρηγόρης Γιοβανόπουλος

Δάσκαλος με ειδίκευση στην Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας και του Νεοελληνικού Πολιτισμού

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Γράφει ο Γιοβανόπουλος Γρηγόρης δάσκαλος
 
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Τη Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940 ,στις 3 παρά 10’ το πρωί ο Ιταλός Πρεσβευτής στην Αθήνα κόμης Εμμανουέλε   Γκράτσι πήγε στο σπίτι του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά στην Κηφισιά και του επέδωσε τελεσίγραφο ,το οποίο αφού ζητούσε την κατάληψη στρατηγικών σημείων της Ελλάδας κατέληγε: «να μη εναντιωθεί η ελληνική κυβέρνησις εις την κατάληψιν ταύτην και όπως μη παρεμποδίσει την ελευθέραν διάβασιν των στρατευμάτων....

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Άρθρο του Γρηγόρη Γιοβανόπουλου

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Γράφει ο Γρηγόρης Γιοβανόπουλος

Σε μια όμορφη και ενδιαφέρουσα παρέα ένα βράδυ στην πλατεία Μασούτη στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι των ΜΜΕ και δημόσια πρόσωπα , ακούστηκαν ενδιαφέρουσες απόψεις με αφορμή κάποιες δηλώσεις της κυρίας Μαρίας Ρεπούση Βουλευτίνας της ΔΗΜ.ΑΡ. Είναι βέβαια σεβαστή κάθε άποψη , αλλά εκείνη που με κέντρισε και μου έδωσε την αφορμή να ξαναδημοσιεύσω το παρακάτω άρθρο ήταν η αμφισβήτηση της ύπαρξης του φρικιαστικού εγκλήματος ,της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Η Βιζύη ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Ανατολικής Θράκης (σήμερα βρίσκεται στην Τουρκία όπου και ονομάζεται Vize).

Ιδρύθηκε μετά την καταστροφή της οχυρωμένης αρχαίας θρακικής πόλεως των Κοτυδών, Δάματα, από τον στρατηγό του Λυσιμάχου, Βίζυ, ο οποίος της έδωσε και το όνομά του. Η πόλη αναπτύχθηκε αρκετά και διέθετε λαμπρά κτήρια και ναούς. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους έφτασε στο απόγειο της δόξας της, καθώς είχε εξαιρετικές σχέσεις με τη Ρώμη και διέθετε μάλιστα και δικό της Νομισματοκοπείο, το οποίο εξέδιδε περίτεχνα νομίσματα.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Στις 29 Μαΐου του 2013 θα έχουν περάσει ήδη 560 χρόνια από εκείνη τη μοιραία Τρίτη ( την «αποφράδα ημέρα» όπως την ονόμασε ο λαός) όπου η Κωνσταντινούπολη η θρυλική «Βασιλεύουσα» έπεσε στα χέρια των Τούρκων. Ήταν ένα κοσμοϊστορικό γεγονός που προκάλεσε τεράστια εντύπωση στον τότε γνωστό κόσμο και αποτέλεσε ένα ορόσημο, οριοθετώντας το τέλος μιας εποχής (της Ελληνοβυζαντινής) και την αρχή μιας άλλης (της  Οθωμανικής).

Ο λαός θρήνησε την πτώση της Πόλης και δημιούργησε τραγούδια και θρύλους για την Αγια-Σοφιά, (σημαίνει ο θιος ,σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια……….),για το μαρμαρωμένο βασιλιά και για την ώρα που όλα αυτά θα έρθουν και πάλι στα χέρια των Ελλήνων (σώπασε κυρα-Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις ,πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα’ναι),τονίζοντας μια μεταφυσική- θρησκευτική θεώρηση των πραγμάτων παρά τη λογική.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σελίδα 3 από 3
PRAXIS2

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

There are no product matching selection!

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 223 επισκέπτες και κανένα μέλος

ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Τελευταια Νεα

Top