Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία

Αν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό.

Αποδέχομαι
21 Μαϊ 2015

Συμμαχίες και γενοκτονία

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Γράφει ο Γρηγόρης Γιοβανόπουλος

Δάσκαλος

19 Μαΐου 2015

    Οι μέρες που περνάει η Πατρίδα μας και όλος ο ελληνικός λαός είναι μάλλον δραματικές. Η σκληρή διαπραγμάτευση που υποτίθεται πως κάνει η νέα Κυβέρνηση είναι σε πολύ δύσκολη φάση. Το ρευστό στερεύει ολοένα , η χώρα φαίνεται απομονωμένη ,και κάποιοι φαίνεται να απολαμβάνουν την κατάσταση όντες σε κάποιο παράλληλο σύμπαν όπου το κακό , το ατύχημα , η καταστροφή δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα.

      Στη σκληρή πραγματικότητα τώρα χρειαζόμαστε χρήματα. Χρήματα για να αποπληρωθούν τα δάνεια, χρήματα για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, χρήματα για να πληρωθούν οι υποχρεώσεις του κράτους προς τους ιδιώτες , χρήματα που θα κινήσουν την οικονομία.

     Δεν νομίζω πως είναι κακό να υπάρχει διαφορετική προσέγγιση και διαφορετική τακτική στην διαπραγμάτευση αρκεί να υπάρχει η σωστή στοχοθεσία. Και αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από την Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και φυσικά εντός του Ευρώ.       Παρατηρείται βεβαίως  από αρκετά στελέχη του Κυβερνώντος κόμματος και μια «συμπάθεια» προς την Ανατολή. Μόνο που εκείνη η δύναμη που πρωτοστατούσε στον ανατολικό σχηματισμό , δεν υπάρχει πια. Η μεγάλη και ιστορική εκείνη χώρα άλλαξε προσανατολισμό και πορεία.

    Όμως εμείς εκεί , σταθεροί ,να περιμένουμε τη σωτηρία από το «ξανθό γένος». Κατά τη διάρκεια της ιστορίας , το «ξανθό γένος» μας χρησιμοποίησε, μας εγκατέλειψε με βάση  τα συμφέροντά του , αλλά και μας βοήθησε όταν τα συμφέροντά του υπαγόρευαν αυτήν την πολιτική.    Αργότερα ανακάλυψε τους σλαβικούς λαούς και μας κληρονόμησε το «μακεδονικό ζήτημα» πάλι βέβαια για τα συμφέροντά του  και αργότερα στην πιο κρίσιμη στιγμή του Ελληνισμού βρέθηκε στο πλευρό των εχθρών μας. Αυτό βέβαια όπως είπαμε υπαγόρευε το εθνικό τους συμφέρον. Και εμείς; Τι κάναμε εμείς; Καταλάβαμε ποτέ πως «δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια, υπάρχουν εθνικά συμφέροντα» ; Επειδή φοβάμαι πως όχι, και με αφορμή κάποιες συζητήσεις που έκανα με αξιόλογα στελέχη του Κυβερνώντος κόμματος όπου διαπίστωσα ένα κενό στην ιστορική μνήμη θα ήθελα σήμερα , ανήμερα της επετείου της ποντιακής γενοκτονίας αλλά και του μικρασιατικού Ελληνισμού να αναδημοσιεύσω το κείμενο που δημοσιεύτηκε στις   19 Μαΐου 2013 σχετικά με το ρόλο που έπαιξε η τότε Σοβιετική Ένωση και τις σχέσεις της με τον Κεμάλ………..

                                 Συμμαχίες και γενοκτονία

 

Στις 28 Ιουνίου 1919, υπογράφεται στη μεγαλοπρεπή Αίθουσα των Κατόπτρων του Ανακτόρου του Λουδοβίκου ΙΔ στις Βερσαλλίες, ένα κείμενο 450 σελίδων ,που  τερματίζει τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

 

Η  Γερμανία αποδεχόταν την πλήρη ευθύνη για την έναρξη του πολέμου και, σύμφωνα με τα άρθρα 231-248, αποδεχόταν να πληρώσει πολεμικές αποζημιώσεις σε διάφορες χώρες, έχανε την Αλσατία και τη Λωρραίνη και αναγκαζόταν να παραχωρήσει τις αποικίες της, η Αυστροουγγαρία διαλύονταν και δημιουργούνταν νέα εθνικά κράτη και η Οθωμανική αυτοκρατορία ουσιαστικά έπαυε να υπάρχει χάνοντας όλα τα ευρωπαϊκά της εδάφη καθώς και τις αραβικές της επαρχίες. Υπήρχε βέβαια η εκκρεμότητα των ελληνικών διεκδικήσεων σε βάρος της καθώς εκατομμύρια Έλληνες διαβιούσαν κάτω από αντίξοες πλέον συνθήκες στα δυτικά παράλια της Μ. Ασίας , στα παράλια του Εύξεινου Πόντου , στην Καππαδοκία και αλλού. Μετά την επικράτηση των Νεοτούρκων  το 1908 ήταν εν εξελίξει ένα σατανικής εμπνεύσεως σχέδιο «εξαφάνισης» των «ενοχλητικών μειονοτήτων»  όπως ήταν οι Αρμένιοι και οι Έλληνες. 

http://4.bp.blogspot.com/-PsGo05iHF_A/UZkNLpbPmkI/AAAAAAABWzQ/gwkZQffbBWQ/s1600/11.jpg

 

 

Για την ιστορία θα πρέπει να αναφέρουμε πως η σύλληψη και ο σχεδιασμός αυτού του «μεγαλόπνοου» σχεδίου ήταν της Γερμανικής στρατιωτικής αποστολής υπό τον περιβόητο Λίμαν φον Σάντερς ( Τεράστιες είναι οι ευθύνες των Γερμανών για τα κολοσσιαία αυτά εγκλήματα, τα οποία θα πρέπει να τους τα υπενθυμίζουμε συνεχώς). Οι σύμμαχοι αναγνωρίζοντας την ορθότητα των επιχειρημάτων του Έλληνα Πρωθυπουργού συγκατατίθενται στην αποστολή Ελληνικών στρατευμάτων στη Σμύρνη για την επιβολή της τάξης και την προστασία του Ελληνικού πληθυσμού.

 

Η Μικρασιατική εκστρατεία είχε αρχίσει.

Στην οθωμανική Τουρκία όμως υπήρχαν άλλες εξελίξεις . Ο τελευταίος Σουλτάνος Μεχμέτ  ΣΤ’ μέσα στη γενική απογοήτευση και διάλυση διορίζει τον ήρωα της Καλλίπολης Μουσταφά Κεμάλ γενικό επιθεωρητή των ανατολικών περιοχών με αποστολή να επιβάλλει την τάξη στο χάος που επικρατούσε στο Βορειοανατολικό τμήμα της Μ. Ασίας.(τον Κεμάλ «έκανε» ήρωα η ανεκδιήγητη πρόταση του Τσώρτσιλ για επέμβαση στην Καλλίπολη, καθώς και η αδράνεια του γηραιού τότε Κίτσενερ).

 

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Κεμάλ αποβιβάζεται στην Σαμψούντα και ενώ μαίνεται η γενοκτονία του ποντιακού Ελλήνισμού , ο Κεμάλ όχι μόνο δεν τη σταματά αλλά την εντείνει ερχόμενος σε επαφή με τον σφαγέα των Ποντίων Τοπάλ Οσμάν.

http://1.bp.blogspot.com/-DWHP6TiejsA/UZkNSvo7kcI/AAAAAAABWzY/VvGeG_WHE3A/s1600/22.jpg

 

     Αφού θέτει υπό τις διαταγές του τη στρατιά Καυκάσου του στρατηγού Κιαζήμ Καραμπεκίρ που ήταν η μόνη στρατιά που δεν αφοπλίστηκε (καθώς οι «σύμμαχοι» μάλλον φοβόταν τους μπολσεβίκους), κηρύσσει έκπτωτο το Σουλτάνο ,καταγγέλλει τη συνθήκη των Σεβρών και αναλαμβάνει τον αγώνα κατά του Ελληνικού στρατού εγκαινιάζοντας τον «πόλεμο της ανεξαρτησίας» όπως αρέσκονται να τον αποκαλούν οι Τούρκοι.

 

 Ο πόλεμος αυτός θα  τελειώσει ο Σεπτέμβρη του 1922 με ην αποχώρηση του Ελληνικού στρατού και την καταστροφή της Σμύρνης από τους Τούρκους.  Όμως αυτές τις μέρες που είναι αφιερωμένες στη μνήμη των 353.000 θυμάτων της ποντιακής γενοκτονίας ας θέσουμε κάποια ερωτήματα προσπαθώντας βέβαια να δώσουμε τις αντίστοιχες αλλά και επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις.

-Πώς ο Κεμάλ κατόρθωσε να οργανώσει αξιόμαχο στρατό  με τους Τσέτες και να νικήσει τον Ελληνικό;

-Πώς προμηθεύτηκε όλα αυτά τα εφόδια και τα πυρομαχικά που ου έλειπαν;

-Πού βρήκε τα μεγάλα πυροβόλα που έκαναν τη διαφορά στις μάχες με τους Έλληνες;

-Πώς και γιατί μετέφερε στρατεύματα από τον Καύκασο στο μέτωπο Εσκή Σεχήρ – Αφιόν Καραχισάρ;

-Πού βρήκε τα απαραίτητα χρήματα για τη διεξαγωγή ενός τέτοιου πολέμου;

-Ποιος έδωσε στον Κεμάλ  πολιτική και διπλωματική επιτυχία καθώς και διεθνή αναγνώριση;

 

Οι περισσότεροι σίγουρα θα απαντήσουν πως ήταν οι «σύμμαχοι μας» αυτοί που μας εγκατέλειψαν κάναμε και εμείς τραγικά λάθη και μοιραία ήρθε η ήττα και ο ξεριζωμός. Ας δούμε όμως τι γίνονταν στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας εκεί κοντά στον πολύπαθο Πόντο που πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος εξαιτίας και αυτών των εξελίξεων. 

http://2.bp.blogspot.com/-RTrePzfndrQ/UZkNZuedXII/AAAAAAABWzg/WLcvTdy10KQ/s1600/33.jpg

 

 

Στις 16 Μαρτίου 1921 υπογράφηκε το σύμφωνο Φιλίας και αδελφότητας που παραχωρούσε στην Τουρκία τις επαρχίες Καρς και Αρνταχάν  και δήλωνε την παραίτηση της Σοβιετικής Ένωσης από κάθε οικονομική απαίτηση απέναντι στην Τουρκία του Κεμάλ. Επρόκειτο για μια τεράστια διπλωματική επιτυχία για τις δύο χώρες καθώς η μεν Τουρκία εξασφάλιζε τα βορειοανατολικά της σύνορα , έβγαινε από τη διπλωματική της απομόνωση και η Ρωσία σταθεροποιούσε την ταραγμένη περιοχή του Καυκάσου, ενισχύθηκε απέναντι στην Αντάντ και εξύψωνε το κύρος της απέναντι στον ισλαμικό κόσμο. Την ίδια μέρα υπογράφτηκε και η δωρεάν οικονομική και στρατιωτική βοήθεια προς την Τουρκία. Παρότι ο Ρωσικός λαός λιμοκτονούσε ο Λένιν δώρισε 10 εκατομμύρια χρυσά ρούβλια και ανυπολόγιστης αξίας πολεμικό υλικό στον «σοσιαλιστή» Κεμάλ για να πολεμήσει τους ιμπεριαλιστές όπως δήλωνε υποκριτικά.

 

Τώρα βέβαια με ποια λογική ο κομμουνιστής Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ Λένιν θεωρούσε ιμπεριαλιστικό των πόλεμο των Ελλήνων μιας και το 25% του πληθυσμού της Μ. Ασίας ήταν Ελληνικής καταγωγής και σε βάρος του εξελίσσονταν η οργανωμένη (από Γερμανούς και Τούρκους) γενοκτονία , θα πρέπει να καταβάλλουμε τεράστια και φιλότιμη προσπάθεια για να το καταλάβουμε. Τι θα έπρεπε κατά τη γνώμη τους να έκανε η Ελλάδα απέναντι στους Πόντιους, τους Κρυπτοχριστιανούς, τους Έλληνες της Καππαδοκίας, τους Έλληνες των μικρασιατικών παραλίων , για να μη χαρακτηριστεί ο πόλεμος ιμπεριαλιστικός;

 

Οι σοβιετικοί ιστορικοί , όπως και οι Τούρκοι βέβαια ανέκαθεν  θεωρούσαν Λενιν και Κεμάλ αντίστοιχα αλάθητα τοτέμ και γι αυτό αναμασούσαν συνεχώς τα περί δυτικών ιμπεριαλιστών και καπιταλιστών. Τίποτα βέβαια δεν ανέφεραν για σφαγές , γενοκτονία οι μεν , ή για την κατάληψη ης Γεωργίας και της Αρμενίας οι δε. 

http://4.bp.blogspot.com/-O-2_sCVcEig/UZkNoQHzzCI/AAAAAAABWzw/jHBkU7yKSqI/s320/55.jpg

 

 

Ας αναφέρουμε όμως για του λόγου το αληθές τη βοήθεια που προσέφερε η Σοβιετική Ρωσία στον Κεμάλ.

Το καλοκαίρι του 1920 ,ο Γ. Ορτζονικίτζε παρέδωσε στους Τούρκους 6.000 όπλα , 5.000.0000 σφαίρες και 17.600 οβίδες.

Το Σεπτέμβριο παραδόθηκαν στο Ερζερούμ 200,6 χιλιόγραμμα χρυσού σε ράβδους.

Στις 16 Μαρτίου 1921 δόθηκαν 33.275 τυφέκια, 57.986.000 φυσσίγγια, 327 πολυβόλα , 129.479 οβίδες 1.500 σπάθες 20.000 αντιασφιξιογόνες μάσκες.

Στις 23 Μαρτίου 1921 η σοβιετική δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν προσέφερε 30 δεξαμενές πετρέλαιο, 2 δεξαμενές βενζίνη  και 8 δεξαμενές μς κηροζίνη. Ο Κεμάλ σε ευχαριστήρια επιστολή του έγραφε: «Αυτή η μεγαλοσύνη και η φιλανθρωπική πράξη της Σοβιετικής Ρωσίας ως προς τους άτυχους , τους οποίους η απληστία του  ιμπεριαλισμού και η βαρβαρότητα των Ελλήνων έριξαν στην πιο φρικτή ανέχεια , θα εκτιμηθεί ανάλογα από τον Τουρκικό λαό».

Στις 29 Ιουνίου δόθηκε και η δεύτερη δόση των 5.000.000 χρυσών ρουβλίων.

Στις 4 Αυγούστου η Μόσχα ενημέρωνε αναλυτικά τον αρχηγό της τουρκικής αποστολής στην Τυφλίδα Ριζά Νουρ. Το τηλεγράφημα έλεγε:»Σε λίγο χρόνο θα έχουν σταλεί 20 πυροβόλα ξηράς , 30 χιλιάδες βλήματα 60 πυροβόλα Krupp700 χιλιάδες χειροβομβίδες 60 χιλιάδες σπαθιά , 597 τυφέκια Μαρτίνι ,1.500.000 τυφέκια Τουρκίας  και πολλά άλλα στρατιωτικά υλικά.

 

Έτσι η απομονωμένη κεμαλική κυβέρνηση μέσα σε τρία χρόνια  κατορθώνει να αναστρέψει την πορεία επίλυσης του Ανατολικού ζητήματος σε διαφορετική κατεύθυνση  από αυτή που προέβλεπε η συνθήκη  των Σεβρών.

 

Δεν θα δημιουργηθεί Αρμενία, δεν θα δημιουργηθεί Κουρδιστάν δεν θα αυτονομηθούν τα δυτικά μικρασιατικά Ελληνικά παράλια και ο δύσμοιρος Πόντος μετά το μεγαλειώδες Αντάρτικό  θα δει 353.000 Πόντιους να έχουν υποκύψει στο μαχαίρι του φιλελεύθερου Τούρκου και μετά θα ακολουθήσει ο ξεριζωμός.

http://2.bp.blogspot.com/-9s71NluI8YM/UZkNfGErmxI/AAAAAAABWzo/RLVp2LdOpq8/s1600/44.jpg

Μιλώντας ο Μ. Κεμάλ για τη σημασία της βοήθειας των Σοβιετικών είπε ότι: «Η νίκη της νέας Τουρκίας επί των Αγγλογάλλων και Ελλήνων κατακτητών θα χρειαζόταν ασύγκριτα μεγαλύτερες θυσίες ή και δεν θα ήταν καθόλου δυνατή , εάν δεν υπήρχε η υποστήριξη της Ρωσίας . Αυτή βοήθησε την Τουρκία και ηθικά και οικονομικά . Και θα ήταν έγκλημα , εάν το έθνος μας ξεχνούσε αυτή τη βοήθεια».

 

Βέβαια κάθε  κράτος  έχει το δικαίωμα να καθορίζει την πολιτική του ανάλογα με τα εθνικά του συμφέροντα. Θα περίμενε όμως κανείς η μεγάλη Σοβιετική Ένωση να δείξει την αναλογούσα ευαισθησία και για τον αγώνα των του Ποντιακού Ελληνισμού και του μικρασιατικού Ελληνισμού για την επιβίωση του. Δυστυχώς η αλήθεια είναι πως παρά την ύπουλη στάση των κατ όνομα «συμμάχων» μας, ή την κοντόφθαλμη πολιτική των διαδόχων του Ελευθέριου Βενιζέλου , η βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης ήταν αυτή που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ των εθνικιστών του Κεμάλ.

 

 

Με τιμή

Γρηγόρης Γιοβανόπουλος

Δάσκαλος

 

                                                                                                ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ- ΠΗΓΕΣ

                                                        Κωνσταντίνος Φωτιάδης, Περί Μπολσεβίκων,                              ιστορικών και συλλογικής μνήμης  , άρθρο στα Νέα 
      Κωσταντίνος Φωτιάδης, μπολσεβίκοι και Κεμάλ, άρθρο στα «ΙΣΤΟΡΙΚΑ» της Ελευθεροτυπίας  19 Μαΐου 2002
                                                       Δημήτριος Τσάκωνας, εμβάθυνση στις αιτίες της    αποτυχίας της Μικρασιατικής εκστρατείας, περιοδικό ΤΟΤΕ τεύχος 4 .

Ζαπάντης Α. Ελληνοσοβιετικές σχέσεις 1917-1941.Αθήνα 1989

Δημήτριος Χονδροκούκης, Η Αθέατη πλευρά της Τουρκίας, εκδόσεις κέδρος 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Γρηγόρης Γιοβανόπουλος

Δάσκαλος με ειδίκευση στην Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας και του Νεοελληνικού Πολιτισμού

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

PRAXIS2

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 407 επισκέπτες και κανένα μέλος

ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Τελευταια Νεα

Top