Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία

Αν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό.

Αποδέχομαι

300x600 R021

12 Φεβ 2016

Ωραία των Αθηνών

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Γράφει ο Γιάννης Σφενδώνης

Πτυχιούχος στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό του Ε.Α.Π.

 

Σκηνοθεσία-σενάριο 

Νίκος Τσιφόρος

Παίζουν Γεωργία Βασιλειάδου, Βασίλης Αυλωνίτης, Νίκος Σταυρίδης, Σπεράντζα Βρανά, Μίμης Φωτόπουλος

Μουσική Γιώργος Μουζάκης

Ασπρόμαυρη ελληνική κωμωδία του 1954

 

Οι κανόνες της αισθητικής  με τη σημασία της φιλοσοφίας του ωραίου διερράγησαν το 1960 όταν η Avant –Garde   κλόνισε την αισθητική αντίληψη της Τέχνης διακηρύσσοντας πως «δεν χρειάζεται ένα αντικείμενο να έχει αισθητικές ιδιότητες για να είναι Τέχνη»

O κινηματογράφος από την αρχή του 20 ου αιώνα υπήρξε  δημιουργός ερωτικών αισθησιακών  εικόνων  αναπαριστώντας τη γυναικεία ομορφιά εξιδανικευμένα .

Σπάνια έδειχνε άσχημα  γυναικεία πρόσωπα και μάλιστα άνω των  60- 70 ειδικά  σε πρώτους ρόλους, εκτός και αν ενσάρκωναν  αρνητικά πρότυπα. Εξαίρεση ,ίσως και παγκόσμια, αποτελεί ο ελληνικός κινηματογράφος με μια  γκροτέσκο περσόνα  και  υπέργηρη γυναίκα τη Γεωργία Βασιλειάδου που τόσο ο φακός όσο και η ίδια δεν δίστασε  να εκθέσει και να εκτεθεί με τέτοιο χειμαρρώδη και ριζοσπαστικό τρόπο. Τόσο η ηθοποιός όσο και η ίδια  η έξυπνη  σεναριακή γραφή της αποστρέφονται το κλασικό πολιτισμικό πρότυπο περί καλαισθησίας και προηγούνται του  μετα –μοντέρνου   που αποδέχεται το αισθητικά άσχημο δίνοντας έμφαση στα ψυχικά προτερήματα και όχι στα σωματικά προσόντα .

Ο φιλόσοφος Σπινόζα έλεγε πως «μέσα στο όμορφο καμιά φορά κρύβεται αποκρουστικότητα»  ενώ αντίθετα, στο άσχημο μπορεί να βρίσκονται αξιόλογα κοιτάσματα ανθρωπιάς, ευφυΐας, ή άλλα θετικά στοιχεία.  Η Βασιλειάδου δεν έχει ανάγκη να νιώσει δραματικά σημαντική αλλά  επειγόντως κωμική και εκεί κερδίζει .  Αντίθετα η Σπεράντζα Βρανά  έχει ανάγκη να επιβεβαιωθεί σαν νέα γυναίκα .Όχι μόνο ανήκει στις μικρές και προνομιούχες ηλικίες άλλα είναι και σέξι.  Γνωρίζοντας την αχίλλειο πτέρνα των αρσενικών σφύζει από νεανική ορμή και ζωντάνια  επιδεικνύοντας  τα κάλλη της  με το αισθησιακό χορευτικό του  «μαμπο μπραζιλειρο» γεγονός που  αρκεί για  να γονατίσει  όλους τους αρσενικούς. Αντίθετα η «σιτεμένη» Αριστέα   θα πρέπει να αποδείξει  τις ηθικές αρετές  σαν αντίβαρο στις νεότερες (Σπεράντζα Βρανά, Γκέλυ Μαυροπούλου) που κερδίζουν  άνετα στον έρωτα  χάρη  στα σωματικά τους προσόντα και τη νεότερη ηλικία  τους.

 Το «γκροτέσκο πρόσωπο» της Βασιλειάδη είναι αυτό του φωτίζει αυτή τη φαρσοκωμωδία  και αποτελεί δείγμα έκφρασης πολιτισμού γιατί κατασκευάζοντας μια πρωτότυπη και εκκεντρική  έννοια για το σώμα και την αισθητική του επινοεί και κατασκευάζει «μια ανθρωπολογία της επικοινωνίας και της διαπροσωπικής ανταλλαγής χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις κόντρα στον αισθητικό ιμπεριαλισμό. Διατηρεί  τη διαλογική εκείνη σχέση του εμείς –όχι του εγώ, θεμελιωμένη στη κοινωνική φύση του ανθρώπου» αυτή  που μπορεί να υπερασπίζεται τις επιθυμίες του, τα δικαιώματα του στη ζωή .   Το σωματικό  και κοσμικό στοιχείο  συνδέεται  με το πνευματώδες και ιδεολογικό, το αισθητικό, το βιολογικό και το  κοινωνικό , το τελετουργικό με το κωμικό  «δείχνοντας πόσο σοβαρή είναι η υπόθεση του γέλιου».

«Εγώ κύριε είμαι παρελθόντων αιώνων» προσπαθεί  να μας συστηθεί η Αριστέα σκορπώντας μειδιάματα και γέλιο όχι όμως και στους δυο υποψηφίους γαμπρούς (Αυλωνίτης, Σταυρίδης) που για να αποφύγουν την έξωση από το σπίτι υποχρεώνονται να την ανεχτούν.

Η Αριστέα διακατέχεται από μια σφύζουσα ζωτικότητα είναι πάντα ετοιμόλογη  πίνει,  χορεύει, ερωτεύεται μιλάει «εις άπταιστον καθαρεύουσαν» και ντύνεται  εκκεντρικά για να εντυπωσιάσει. Ο λόγος της Βασιλειάδου  είναι ευθυτενής, στοχοποιεί και επιτίθεται πότε κατά μέτωπο και πότε ύποπτα χαλαρά απέναντι σε όποιον άξεστο προσπαθεί να γκρεμίσει το απυρόβλητο εγώ της . Μάχεται για την αντιστροφή των δυσάρεστων καταστάσεων , μηχανεύεται όλα τα τερτίπια της γυναικείας της διαίσθησης , αν και η υποψία της αποτυχίας για  στο στόχο της (να παντρευτεί νεότερο άντρα ) αιωρείται συνεχώς. Οι δυο υποψήφιοι γαμπροί έχουν ήδη εκφράσει το  σοκ από την πρώτη συνάντηση τους. Γίνεται στόχος ρατσιστικών σχολίων και βιτριολικού χιούμορ γιατί βρίσκεται στον αντίποδα του ιδανικού μοντέλου όμως  εκείνη επιστρατεύει  το μεγαλύτερο όπλο όπως τον πηγαίο αυθορμητισμό, διανθισμένο με παλιμπαιδισμούς   και την σπιρτάδα  της που τσαλακώνεται όμως από τις ελληνικούρες που εκτοξεύει. Τελικά ο Αυλωνίτης αν και έκανε τα πάντα να αποφύγει την Αριστέα δέχεται να την παντρευτεί για να μη χάσει το όρο μιας διαθήκης που θα τον έκανε εκατομμυριούχο. Έστω και έτσι,  κάπως…..  καθυστερημένα  η Αριστέα δικαιώνει τη λιμπιντική της αειφορεία !..

Σήμερα  που πραγματώνονται οι άλλοτε πιο ουτοπικές φαντασιώσεις    με τις πλαστικές επεμβάσεις πρόσωπου ,  μπροστά στους τεχνητούς φρανκενσταιν η κυρία Γεωργία αντίπαλος της αισθητικής ορθοδοξίας,  παραμένει μια παντοτινή, αυθεντική , ωραία των Αθηνών. Ουσιαστικά μας φωνάζει ακομπλεξάριστα  κανένας και καμία, μόνοι. Είναι ταυτόχρονα μια φεμινίστρια  και μετα-φεμινίστρια. 

Να  λοιπόν και η ηθική πλευρά της ταινίας η οποία προτείνει  ένα εναλλακτικό όραμα μιας γερασμένης κοινωνίας σε ιδέες και θεάσεις για τη ζωή - τότε και τώρα- που αντιστέκεται           στα δικαιώματα της  τρίτης ηλικίας διαιωνίζοντας τις προκαταλήψεις και τα ηλικιακά  στερεότυπα  περιθωριοποιώντας άδικα μια σημαντική μερίδα ανθρώπων.     

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

proioy fani

Γιάννης Σφενδώνης

Πτυχιούχος στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό του Ε.Α.Π.

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Emvolio GIF 300 x 600

 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 326 επισκέπτες και κανένα μέλος

ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Τελευταια Νεα

Top