Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία

Αν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό.

Αποδέχομαι
28 Μαρ 2017

Να "βράσω"... τα βαρύγδουπα μηνύματά τους

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Γράφει ο Νίκος Σουρλόπουλος / Πτυχιούχος Φιλοσοφίας και Πολιτικών Επιστημών

 Διάβασα τις τελευταίες ημέρες τα μηνύματα αιρετών για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου. Πιο ανούσια κείμενα δύσκολα μπορεί να διαβάσει κανείς. Τα ίδια χιλιοειπωμένα πράγματα που λέγονται μόνο για να λέγονται, χωρίς να υπάρχει μέσα σ ’αυτά και το παραμικρό ψήγμα ειλικρίνειας. Η πεμπτουσία δηλαδή του ξύλινου λόγου.

 

Έπειτα είδα την τρέχουσα επικαιρότητα του Δήμου μας.

 

Είδα δηλαδή τους καταλογισμούς τεράστιων ποσών που ήρθαν στο Δήμο μας.

 

Είδα τις αγωγές που κάνουν συμπολίτες επαγγελματίες κατά του Δήμου επειδή δεν μπορούν να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους, αφού επί ένα σχεδόν χρόνο ο Δήμος δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τους απαραίτητους διαγωνισμούς.

 

Είδα το εξωφρενικό περιστατικό, όπου συμπολίτης μας, δημοτικός υπάλληλος, δεν μπορούσε να λάβει τη σύνταξή του γιατί επί 12 χρόνια ο Δήμος δεν πλήρωνε τις ασφαλιστικές εισφορές!!!

 

Είδα επίσης το θέμα της απόρριψης του Δήμου Αλεξάνδρειας από ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα 6.500.000 ευρώ!!!

 

Θυμήθηκα πάλι τις 450.000 ευρώ που χάσαμε λόγω καθυστέρησης δύο ρημαδιασμένων πινακίδων…

 

Σκέφτηκα τις λακκούβες που ρημάζουν τα αυτοκίνητα των συμπολιτών μας και τις εγκαταλελειμμένες πλατείες μας...

 

Την έλλειψη καθαριότητας στους δρόμους και τις γειτονιές και την απελπιστική κατάσταση με τα σκουπίδια στο ΣΜΑ Αλεξάνδρειας.

Και κυρίως είδα την άσχημη κατάσταση που επικρατεί στο χώρο του Ηρώων, όπου καταθέτουν στεφάνια...

Και μετά από όλα αυτά αναρωτήθηκα. Τι νόημα έχουν όλα αυτά τα βαρύγδουπα λόγια περί πατριωτισμού και εθνικής υπερηφάνειας!

 

Ποια περηφάνια μπορούμε να νοιώσουμε σήμερα; Ποιο πατριωτικό καθήκον μπορούν να επικαλεστούν σήμερα οι τοπικοί μας άρχοντες όταν οι πολίτες της Αλεξάνδρειας ζουν σε μια πόλη χωρίς ποιότητα ζωής.

 

Οταν οι χιλιάδες ηλικιωμένοι στα χωριά μας δεν έχουν ούτε  το ΚΑΠΗ.

 

Όταν τα νεαρά παιδιά ψάχνουν το μέλλον τους σε μια κατεστραμμένη χώρα και σε ένα ρημαγμένο Δήμο.

 

Όταν οι μητέρες για να βγάλουν βόλτα τα παιδιά τους με τα καροτσάκια πρέπει να κάνουν χίλια ζιγκ - ζαγκ από τις σπασμένες πλάκες και τα τραπεζοκαθίσματα.

 

Όταν οι συμπολίτες μας με αναπηρίες είναι καταδικασμένοι στην απομόνωση αφού δεν έχουν πρόσβαση ούτε στους δρόμους, ούτε στα πάρκα, ούτε στις δημόσιες υπηρείες της πόλης μας.

Για μένα το μήνυμα της 25η Μαρτίου, όπως και το μήνυμα της 28ης Οκτωβρίου και κάθε επετείου, όπου ο ελληνικός λαός υπερασπίστηκε βασικές αξίες, είναι ένα.

Να μπορούμε τις αξίες αυτές να τις μεταφράζουμε στο σήμερα. Να κάνουμε πράξη το παράδειγμά τους, στο σήμερα και στο εδώ. Στον τόπο μας.

Σήμερα Ηρωϊκό είναι να αναλαμβάνεις την ευθύνη για το μέλλον σου, να μην εφευρίσκεις δικαιολογίες και να λύνεις προβλήματα στον τόπο σου.

 

Υπερήφανο είναι να φτιάχνεις έργα στον Δήμο σου, που να απολαμβάνουν οι πολίτες και να δίνουν αναπτυξιακή πορεία.

 

Πατριωτικό είναι να συνδέεις το ατομικό σου με το συλλογικό συμφέρον και να μην είσαι “παρτάκιας”.

Εν κατακλείδι οι συμπολίτες μου δεν χρειάζονται  κενά μηνύματα περί εθνικών επετείων.

 

Αυτό που χρειάζονται είναι πράξεις. Συγκεκριμένες πράξεις εδώ στον τόπο μας.

 

Γιατί από τα μικρά πράγματα γίνονται τα μεγάλα. Και από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, από τον τόπο μας, ξεκινούν οι μεγαλύτερες αλλαγές.

 

Πράξεις όπως του Διευθυντή του 6ου Δημοτικού Σχολείου που προασπιζόμενος της σωματική ακεραιότητα των μαθητών του ζητάει επίμονα την τοποθέτηση φαναριού στην 28ης Οκτωβρίου.

 

Πράξεις όπως αυτές των εθελοντών Αιμοδοτών που προσφέρουν 5 λέπτά από τη ζωή τους για να σώσουν άλλες ζωές.

 

Πράξεις όπως αυτές των γονιών του Νίκου Τουλίκα που δίνουν παράδειγμα για όλους τους γονείς με παιδιά με αναπηρίες.

 

Πράξεις όπως αυτές αρκετών γιατρών του Κέντρου Υγείας, οι οποίοι παλεύουν καθημερινά παρά τις αντίξοες συνθήκες.

 

Όλες αυτές οι μικρές πράξεις και ακόμα περισσότερες, κατά βάθος συνθέτουν και αναδεικνύουν την έννοια ενός νέου πατριωτισμού και αποτίουν εν τοις πράγμασι φόρο τιμής σε όλους αυτούς που αγωνιστήκαν διαχρονικά για την ελευθερία της χώρας μας.

Γι’αυτό κι εγώ αρκούμαι στις δικές μου μικρές πράξεις.

 

Γι’αυτό και μόνος μου αποφάσισα να πάω στον εισαγγελέα για το θέμα των 450.000 ευρώ που χάσαμε από τις πινακίδες των απορριμματοφόρων.

 

Γι’αυτό και στον ΠΟΛΙΤΗ γράφουμε όσα κακώς κείμενα παρατηρούμε δεχόμενοι πόλεμο από την εξουσία.

 

Ίσως είναι λίγες οι πράξεις. Ίσως είναι μικρές. Αλλά τουλάχιστον είναι πράξεις και όχι λόγια.

Ας αφήσουν λοιπόν οι μεγάλοι... αυτού του τόπου τα μεγάλα λόγια και τις βαρύγδουπες επετειακές δηλώσεις κι ας υπηρετήσουν πραγματικά τον πολυπαθο λαό.

 

Κι αν δεν μπορούν να το κάνουν ας αφήσουν τις καρέκλες τους δίνοντας τη θέση σε όλους αυτούς που πραγματικά θέλουν να προσφέρουν.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Νίκος Φ. Σουρλόπουλος

Πτυχιούχος Φιλοσοφίας και Πολιτικών Επιστημών

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 200 επισκέπτες και κανένα μέλος

ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Τελευταια Νεα

Top