Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία

Αν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό.

Αποδέχομαι
05 Απρ 2019

Άρθρο του Γ. Γκιάτα: "Υποχρεωμένοι"

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Γράφει ο Γιώργος Γκιάτας, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ - ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ του Μιχάλη Χαλκίδη

Οι εκλογές δεν είναι καλλιστεία, ούτε διαδικασία επιβεβαίωσης φιλι-κών και συγγενικών σχέσεων !!

Η εμπειρία και οι ικανότητες είναι δύο σοβαρά και κυρίαρχα στοιχεία επιλογής. Εκεί οφείλουμε να εστιάσουμε αν επιζητούμε αλλαγές. Διαφορετικά ψάχνουμε για «διαχειριστές της μιζέριας μας», αυτούς που όλοι μας αποστρεφόμαστε λεκτικά αλλά στηρίζουμε έμπρακτα!!

Τα παραπάνω γραφόμενα για τους περισσότερους είναι αυτονόητα. Το ζήτημα είναι πως καταλήγουμε να αποστρεφόμαστε την μιζέρια, την οποία στηρίζουμε και διαμορφώνουμε με τις επιλογές μας, με τις παραλείψεις μας, με την επιπολαιότητά μας και την χαλαρότητα, με τον ωχαδερφισμό που μας διακρίνει. Και αυτό, αν δεν είναι προκλητικό, αν δεν είναι παράλογο τουλάχιστον είναι αντιφατικό και καταγράφεται ως αρνητική στάση έκφρασης μιας κοινωνίας και μας χαρακτηρίζει.
Για να εξηγήσεις στη σημερινή εποχή τη στάση και τη θέση σου θα πρέπει να βρεις πολλά επιχειρήματα. Πάνω απ’ όλα να κατανοήσεις- κάνοντας αυτοκριτική- την απουσία γενικώς, των περισσότερων από εμάς, από τα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα με ή χωρίς άποψη, με ή χωρίς συνείδηση. Την απουσία που συνεχίζει να δίνει τροφή και χώρο στη μετριότητα και στην ανικανότητα, σε άτομα και υποσύνολα που διαχειρίζονται ιδιοτελώς και με επισημότητα σοβαρά θέματα και δρουν όπως αυτά επιθυμούν...
Όσο χτυπάς το σύστημα από μακριά και απ’ έξω είσαι ακίνδυνος και θεωρείσαι –όπως το εξέφρασε ένας φίλος- ή γραφικός ή τρελός αν νομίζεις πως θα το αλλάξεις. Μόνο ευχολόγια μπορείς να εκφράζεις και απαγορεύεται να προσδοκείς. Για να αλλάξει το σύστημα-αν το επιθυμείς- θα πρέπει να μπεις μέσα σ’ αυτό και να προσπαθήσεις. Ξέρεις γιατί; Διότι “τα κάστρα πέφτουν από μέσα...” και σιγά-σιγά θα πρόσθετα. Με αγώνα και στόχευση, με υπομονή που ελάχιστοι από μας διαθέτουν. Άρα δυο επιλογές έχεις –ως υποψήφιος- και ανάλογα πράττεις.

Η επιλογή να είσαι υποψήφιος δεν αφορά όλους τους πολίτες γιατί υπάρχουν επιλογές, διαφορές και αδυναμίες. Κυρίως επιλογές από τους επικεφαλείς των συνδυασμών για διάφορους λόγους. Οι διαφορές είναι στα στοιχεία προσωπικότητας. Χαρακτηριστικά στοιχεία αδυναμίας είναι η έλλειψη γενικώς. Αυτή μπορεί να ξεκινά από γνώσεις και να καταλήγει σε ενδιαφέρον και ικανότητες. Να αφορά έλλειψη στοιχείων, ενδιαφέροντος, διάθεσης, χρόνου, κινήτρων και άλλων χαρακτηριστικών που ενισχύουν την αδυναμία συμμετοχής, ως δημοτικών εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης, την αποστροφή γενικότερα των εκλογικών διαδικασιών.

Την αποστροφή που ενισχύουν διάφορες ομάδες και κατηγορίες, έτσι ώστε να εκδηλωθεί ως βολική γενικευμένη αντίδραση και να καταλήξει ως γραφική, μια κυρίαρχη δημοκρατική διαδικασία που αφορά τον κάθε πολίτη και την κοινωνία που ζει και δραστηριοποιείται.
Την αποστροφή τη δημιουργούν οι υποψήφιοι, οι οποίοι κατέρχονται στις εκλογές ως γνήσιοι εκπρόσωποι συγγενών-φίλων και συγχωριανών και επιζητούν επιβεβαίωση αυτών των σχέσεων, μέσα από την εκλογή τους ως “ικανών” δυνατών υποψηφίων. Εκείνοι που εκπροσωπούν πολιτικά κατεστημένα ως κομματικά στρατιωτάκια, τα οποία θα στηριχθούν γιατί έτσι το επιβάλλει η ιδεολογική-κομματική ταυτότητα. Αυτοί που εκπροσωπούν συλλόγους, πολιτιστικούς και αθλητικούς χώρους μεγάλης συμμετοχής και αριθμού μελών, που τα σέρνουν ως άβολα όντα, προς επιβεβαίωση της προσωπικότητας τους.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι που επιζητούν προσωπικό όφελος μετάθεσης ή ευνοϊκής εργασιακής μεταχείρισης ως εκλεγμένοι τοπικοί άρχοντες. Οι “καταδικασμένοι” άνεργοι που αναμένουν σίγουρους διορισμούς και επαγγελματική αποκατάσταση μερικής απασχόλησης και ορισμένου χρόνου...

Επίσης οι επαγγελματίες και επιχειρηματίες που επιθυμούν –μέσω διοικούντων- πρόκριση συμμετοχής σε “φαγοπότι”, στη θέση των άλλων που «έτρωγαν» με τους δικούς τους “νοικοκύρηδες”... Οι τεμπέληδες που προσδοκούν καλύτερες μέρες μέσα από το βόλεμα και την ακινησία, την κουτοπονηριά, την ανεξέλεγκτη δράση τους, στηριζόμενοι από τους δικούς τους “δίκαιους” προϊσταμένους. Αυτοί που επιζητούν τη δόξα που δεν τους χάρισε η ζωή μέσα από την αδράνειά τους. Εκείνοι οι άτυχοι που δεν αναδείχθηκαν λόγω μετριότητας και αδυναμιών και τους φταίει η “αδικία της ζωής”. Οι αργόσχολοι και ανεπάγγελτοι, που έτσι και αλλιώς δεν έχουν τι να κάνουν και δεν επιθυμούν γενικώς, έχουν όμως ως “κάποιοι”, μεγάλη απήχηση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δυνατές σχέσεις με “διάσημα μηδενικά” και απλά θα αξιοποιήσουν την αύρα τους.

Οι “απέναντι με άποψη” και οι “απέναντι χωρίς λόγο”, οι αντιδραστικοί που ετεροπροσδιορίζονται και ταυτίζονται ως αντίπαλοι των άλλων απέναντι, που αποστρέφονται και τελικά δεν γουστάρουν τίποτα και κανέναν και δεν χρειάζονται και επιχειρήματα απόδειξης, ως παντογνώστες. Γενικώς όλοι αυτοί που διαχειρίστηκαν καταστάσεις και τα έκαναν μούσκεμα αλλά δεν θα δώσουν και λογαριασμό (οι παροπλισμένοι δηλαδή και τα “παλτά της πολιτικής”...) δημιουργούν αποστροφή καθώς και οι επιδειξίες και τα σιγανά ποταμάκια που διεκδικούν με μοναδικό τρόπο κάτι που δεν τους αξίζει, λόγω ανάγωγης συμπεριφοράς.

Οι “παππούδες” καθώς και οι “μικροί” όπως επίσης και οι “άπειροι”, οι “δοκιμασμένοι” και οι “καμένοι” τίθενται εκτός λόγο ταυτότητάς τους. Δεν μπορούν να μας κυβερνούν τέτοιοι και εδώ συμφωνούν οι περισσότεροι. Τελικά ποιοι μας απέμειναν για να μην δημιουργούν αποστροφή;
Η Θάτσερ είπε το εξής: “ή γκρεμίστε με ή βουλώστε το” ...στους γκρινιάρηδες που το είχαν δίπορτο. Δεν μπορείς να είσαι ανεύθυνος στις επιλογές σου και να έχεις προσδοκίες κριτικάροντας αυτούς που πρόκρινες ως ακατάλληλους. Η σιωπάς ή αναλαμβάνεις ευθύνες και δράση. Και αυτό, το κάνεις με σοβαρότητα κριτηρίων και όχι με προχειρότητα. Μέτριους ψηφίζεις, μέτριοι θα σε κυβερνούν...

Οι απόψεις του καθενός σεβαστές όπως και των υποψηφίων. Στην εύκολη και πρόχειρη κριτική, στη σωστή ή λαθεμένη ομαδοποίηση, θα καταγράψω πως ο καθένας είναι ξεχωριστός. Ως άνθρωπος, ως δυνατότητες και ικανότητες, ως ατομική παρουσία και διαδρομή στον επαγγελματικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και σε όποιο άλλο χώρο, ως προσωπικότητα σε ένα ευρύ ή στενό πεδίο δραστηριοποίησης στην κοινωνία που ζει και υπάρχει.

Στην εύκολη κριτική για τους υποψηφίους θα απαντήσω με την παραπάνω ανάλυση, γιατί η ομαδοποίηση και η γενίκευση βολεύουν τους επιπόλαιους κριτές και τα βολικά άλλοθι. Καθένας είναι διαφορετικός όπως και η διαδρομή του μοναδική, μέτρια, καλή ή κακή, ξεχωριστή. Τα κριτήρια που καθορίζουν την διαφορετικότητα και αναδεικνύουν τους κατάλληλους, ας τα ψάξει ο κάθε κριτής-ψηφοφόρος. Αρκεί να ‘ναι ουσιαστικά και όχι αδιάφορα ή ουδέτερα...

“...κι όσοι δεν σε κατανοούν, δεν είναι που δεν μπορούν (με κάποια επιφύλαξη και μερικές εξαιρέσεις), απλά δεν το θέλουν...”.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

A_PAPADOPOULOS_NALMPANTHS

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 438 επισκέπτες και κανένα μέλος

ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Τελευταια Νεα

Top