Σε υψηλούς τόνους, αλλά με σαφή πολιτικά μηνύματα, παρεμβαίνει ο πρόεδρος της ΔΕΕΠ Νέας Δημοκρατίας Ημαθίας, κ. Ηλιόπουλος, απαντώντας στη δημόσια κριτική που διατυπώνεται το τελευταίο διάστημα για την πορεία και το έργο στην περιοχή. Με αφορμή τοποθετήσεις που κάνουν λόγο για «απουσία έργων» και «εγκατάλειψη» της Ημαθίας, ο πρόεδρος της ΔΕΕΠ θέτει στο επίκεντρο το ζήτημα της πολιτικής συνέπειας και της ιστορικής μνήμης, επισημαίνοντας ότι η κριτική είναι θεμιτή μόνο όταν συνοδεύεται από αυτοκριτική και ανάληψη ευθύνης.
Στην ανακοίνωσή του υπογραμμίζει πως όσοι σήμερα εμφανίζονται ως αυστηροί επικριτές δεν είναι πρόσωπα έξω από το πολιτικό σύστημα, αλλά είχαν ενεργό ρόλο στη λήψη αποφάσεων σε κρίσιμες περιόδους για τη χώρα και την τοπική κοινωνία. Παράλληλα, καλεί σε έναν πολιτικό διάλογο που θα βασίζεται στη σύγκριση συγκεκριμένων αποτελεσμάτων και όχι στη γενικόλογη καταγγελία, τονίζοντας ότι η Ημαθία έχει ανάγκη από σοβαρότητα, συνέχεια και καθαρό λόγο, μακριά από εύκολες εντυπώσεις και επιλεκτικές αναγνώσεις του παρελθόντος.
Τί έγραψε ο κ. Ηλιοπουλος
Παρατηρούμε το τελευταίο διάστημα μια γνώριμη τακτική: πρόσωπα που υπηρέτησαν την πολιτική επί δεκαετίες εμφανίζονται σήμερα ως αυστηροί κριτές, μιλώντας για «απουσία έργων» και «εγκατάλειψη» της Ημαθίας. Το πρόβλημα δεν είναι η κριτική· η κριτική είναι θεμιτή και απαραίτητη. Το πρόβλημα είναι η επιλεκτική μνήμη.
Ο συγκεκριμένος σχολιαστής δεν είναι νέος στην πολιτική. Υπήρξε βουλευτής της περιοχής με ένα κόμμα, στη συνέχεια βρέθηκε σε άλλο πολιτικό χώρο και κατείχε κυβερνητικές θέσεις ευθύνης σε διαφορετικές περιόδους. Συμμετείχε, λοιπόν, ενεργά στη λήψη αποφάσεων σε κρίσιμα χρόνια για τη χώρα. Χρόνια κατά τα οποία η Ελλάδα βίωσε αβεβαιότητα, οικονομική ασφυξία, capital controls και βαθιά ανασφάλεια για πολίτες και επιχειρήσεις. Αυτά δεν είναι συνθήματα· είναι γεγονότα που οι Έλληνες έζησαν στην καθημερινότητά τους.
Όταν σήμερα ακούγονται γενικόλογες καταγγελίες για «μηδενικό έργο», χωρίς αναφορά στο τι παραδόθηκε, τι χρηματοδοτήθηκε, τι ξεμπλόκαρε και τι προχώρησε τα τελευταία χρόνια, τότε δεν έχουμε πολιτική κριτική αλλά επικοινωνιακή ευκολία. Είναι εύκολο να καταγγέλλεις εκ των υστέρων, πολύ δυσκολότερο να αναλαμβάνεις ευθύνη για το παρελθόν στο οποίο ήσουν παρών.
Η Ημαθία δεν έχει ανάγκη από φωνές που θυμούνται μόνο ό,τι τους βολεύει. Έχει ανάγκη από σοβαρότητα, συνέχεια και αλήθεια. Από σύγκριση αποτελεσμάτων, όχι από συνθηματολογία. Από πολιτικό λόγο που σέβεται τη μνήμη και τη νοημοσύνη των πολιτών.
Γιατί, τελικά, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η διαφωνία. Είναι η κοντή μνήμη. Και σε αυτήν, οι πολίτες απαντούν πάντα με τον ίδιο τρόπο: με κρίση, σύγκριση και ψήφο.
