ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΣΟΥΡΛΟΠΟΥΛΟΣ
Ένα βουνό από καλώδια, από τα οποία είχε αφαιρεθεί ο χαλκός, εντόπισαν πρόσφατα οι υπηρεσίες καθαριότητας του Δήμου Αλεξάνδρειας στον δρόμο προς το εξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Στο σημείο είχαν εγκαταλειφθεί μεγάλες ποσότητες από τα πλαστικά περιβλήματα των καλωδίων, τα οποία δεν είχαν πλέον καμία εμπορική αξία μετά την αφαίρεση του πολύτιμου μετάλλου.
Δεν πρόκειται απλώς για ένα ακόμη περιστατικό ανεξέλεγκτης απόρριψης απορριμμάτων, αλλά για μια εικόνα που παραπέμπει σε ένα ευρύτερο πρόβλημα με σοβαρές κοινωνικές προεκτάσεις.
Ο μεγάλος όγκος των καλωδίων οδηγεί εύλογα στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για υλικό από το οποίο έχει αφαιρεθεί ο χαλκός, πρακτική που συνδέεται συχνά με τη δράση κυκλωμάτων που κλέβουν και διακινούν παράνομα το συγκεκριμένο μέταλλο. Ο χαλκός εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πλέον περιζήτητα ανακυκλώσιμα υλικά, γεγονός που τροφοδοτεί εδώ και χρόνια κλοπές σε δίκτυα, εγκαταστάσεις και κάθε είδους υποδομές.
Ωστόσο, πέρα από την πιθανή ποινική διάσταση της υπόθεσης, η εικόνα αυτή αναδεικνύει και ένα ζήτημα νοοτροπίας. Κάποιοι θεώρησαν απολύτως φυσιολογικό να ξεφορτωθούν τα άχρηστα πλέον υπολείμματα στον δημόσιο χώρο, αδιαφορώντας για το περιβάλλον, την αισθητική της περιοχής και τους πολίτες που κινούνται καθημερινά από το σημείο.
Η εγκατάλειψη ενός τέτοιου όγκου υλικών δεν συνιστά μόνο έλλειψη σεβασμού προς το κοινωνικό σύνολο. Συνιστά και ένδειξη περιφρόνησης προς κάθε έννοια ελέγχου και νομιμότητας. Διότι όποιος αφήνει πίσω του ένα ολόκληρο «βουνό» από καλώδια σε κοινή θέα, δείχνει ότι θεωρεί πως μπορεί να δρα χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν.
