Βραχυκύκλωμα στη βιομηχανία από την εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις κυβέρνησης – Κομισιόν – Το αδιέξοδο και το ρήγμα στους επιχειρηματίες
Ηελληνική βιομηχανία παραμένει στον αέρα… σε ό,τι αφορά τη λήψη μέτρων στήριξης για το ενεργειακό κόστος.
Έχουν περάσει τέσσερις μήνες από τότε που ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στάθηκε στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ και υποσχέθηκε «σύντομα μέτρα για το ενεργειακό κόστος στη βιομηχανία».
Έχουν περάσει σχεδόν έξι μήνες από τότε που ο ΣΕΒ πρότεινε στο πρωθυπουργό το ιταλικό μοντέλο στήριξης για την ελληνική βιομηχανία. Το «Energy Release 2.0» ουσιαστικά δεν αποτελεί ενίσχυση, επιδότηση για τη βιομηχανία αλλά πρόκειται για ένα σχήμα που στηρίζει το κόστος ρεύματος και υποχρεώνει τις ενεργοβόρες βιομηχανίες να επιστρέψουν τις ποσότητες για τις οποίες έλαβαν τριετή στήριξη να τις επιστρέψουν σε βάθος ετών με τη μορφή επενδύσεων σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Η βιομηχανία βραχυκυκλωμένη από το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις ΥΠΕΝ – Κομισιόν
Στη διάρκεια αυτών των μηνών η ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και συγκεκριμένα ο αρμόδιος υφυπουργός Νίκος Τσάφος ανέλαβε τις διαπραγματεύσεις με την Κομισιόν για την υιοθέτηση του ιταλικού μοντέλου και στην ελληνική βιομηχανία.
Τα μηνύματα που εκπέμπονται από την ελληνική πλευρά είναι συγκεχυμένα. Υπάρχουν διαρροές από τη μεριά κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών όπως από τον αντιπρόεδρο Κωστή Χατζηδάκη που θέλουν σύντομα να ανακοινώνονται μέτρα… Αλλά υπάρχουν και τοποθετήσεις και από τον υφυπουργό Νίκο Τσάφο, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ περιγράφει την απόρριψη του ιταλικού μοντέλου από την Κομισιόν αλλά και τη δυσκολία της εφαρμογής στην Ελλάδα του πρόσφατου πακέτου μέτρων των Βρυξελλών CISAF, το οποίο προβλέπει ενισχύσεις για τη μείωση του κόστους ενέργειας. Και αυτό λόγω της αντιστάθμισης CO2 που τρέχει ήδη στη χώρα μας. Ο ίδιος μάλιστα υποβαθμίζει το γεγονός της άμεσης αναγκαιότητας για λήψη μέτρων που θα στηρίξουν την ελληνική βιομηχανία επικαλούμενος τις αποδόσεις της έναντι των ευρωπαίων ανταγωνιστών της.
Την ίδια στιγμή οι Έλληνες βιομήχανοι είτε κατά μόνας είτε από κοινού με ευρωπαίους ζητούν από τους 27 της Ε.Ε. πιο γενναία μέτρα για το ενεργειακό κόστος της βαριάς βιομηχανίας.
Το ενεργειακό κόστος για την ελληνική βιομηχανία είναι σε υψηλότερα επίπεδα, με τους υπολογισμούς και τις δηλώσεις εκπροσώπων της να μιλούν για μία «ψαλίδα» της τάξης του 40%.
Ταυτόχρονα, αρκετά κράτη προχωρούν στη λήψη μέτρων για την ενίσχυση του ενεργειακού κόστους των βιομηχανιών
Το ρήγμα στην ελληνική βιομηχανία
Η βιομηχανία στην Ελλάδα βλέπει ένα αδιέξοδο στην κατάσταση την ώρα που και οι Βρυξέλλες προχωρούν με πολύ αργό βηματισμό στη λήψη μέτρων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη.
Το τέλμα… δείχνει να έχει προκαλέσει ρήγμα στους κόλπους των βιομηχάνων.
Ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος με δηλώσεις του την περασμένη Κυριακή στην Καθημερινή απέδωσε τις όποιες καθυστερήσεις στην Κομισιόν και έκανε γνωστό πώς σύντομα η κυβέρνηση θα ανακοινώσει μέτρα για τη στήριξη των βιομηχανιών.
Η Ένωση Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ) με χθεσινή της παρέμβαση ουσιαστικά προτρέπει την κυβέρνηση να εγκαταλείψει τις όποιες διαπραγματεύσεις για το ιταλικό μοντέλο και να προχωρήσει στην εφαρμογή μέτρων από το πακέτο CISAF σε συνδυασμό με την υφιστάμενη αντιστάθμιση CO2. Σύμφωνα με πληροφορίες στη γραμμή ΕΒΙΚΕΝ φέρονται να κινούνται και άλλες βιομηχανίες οι οποίες εδρεύουν κατά κύριο λόγο στη Βόρεια Ελλάδα.
Από την άλλη μεριά επιχειρηματίες αλλά και ευρωπαϊκοί φορείς εκπροσώπησης τους επιμένουν στην εφαρμογή του ιταλικού μοντέλου. Αξίζει να τονιστεί το χθεσινό μήνυμα του Ευάγγελου Μυτιληναίου υπό την ιδιότητα του προέδρου της European Metals (πρώην Eurometaux), ο οποίος σημείωσε στο newsletter του φορέα: «Χρειαζόμαστε κατάλληλη ανακούφιση από το υψηλό κόστος ενέργειας και το Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων για Καθαρές Βιομηχανίες (CISAF) είναι μη λειτουργικό όταν παραλύει οποιαδήποτε υποστήριξη μέσω δογματικών περιορισμών και όρων. Επίσης, όταν δηλώνει ότι μόνο η καθαρή ενέργεια που παράγεται επί τόπου μπορεί να συνυπολογιστεί στη χρηματοδότηση, είναι σαφές ότι η CISAF δεν καταλαβαίνει την επιχείρησή μας – θα χρειαζόμασταν έναν χώρο στο μέγεθος του Μπιλμπάο για να εγκαταστήσουμε την ηλιακή ενέργεια που χρειάζεται το χυτήριο αλουμινίου μας σε ένα χρόνο! Νέες επιλογές όπως το Green Pool ή η ιταλική ιδέα πρέπει να αναπτυχθούν τώρα σε όλη την Ευρώπη».
Κοινό έδαφος η απογοήτευση απέναντι στην κυβέρνηση
Πάντως, οι Έλληνες βιομήχανοι δεν κρύβουν την απογοήτευση τους με τους χειρισμούς της κυβέρνησης απέναντι στο αίτημα τους για τη μείωση του ενεργειακού κόστους.
Υψηλόβαθμοι εκπρόσωποι συνδέσμων που εκπροσωπούν την ελληνική βιομηχανία και θέλουν να τηρήσουν την ανωνυμία τους μιλώντας στον ΟΤ δεν κρύβουν την ενόχληση τους.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που μιλούν για απροθυμία στη λήψη μέτρων την ώρα που η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Υπάρχουν κι εκείνοι, οι οποίοι εμφανίζονται απογοητευμένοι όταν διαπιστώνουν πώς η κυβέρνηση σπεύδει να ικανοποιήσει αιτήματα άλλων κοινωνικών ομάδων αδιαφορώντας όμως για το πλέον παραγωγικό, τη βιομηχανία.