Η υποδοχή που έτυχαν τα μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ δεν οφείλεται μόνο στο ύψος των δαπανών, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι συνδέθηκαν σε ένα ενιαίο αφήγημα με ξεκάθαρο στόχο: τη στήριξη της ελληνικής οικογένειας με παιδιά και τους νέους.
Τα ίδια χρήματα, αν είχαν μοιραστεί αποσπασματικά σε δεκάδες ασύνδετες παροχές, δεν θα είχαν τον ίδιο αντίκτυπο. Δεν τα γράφω αυτά για να υπερασπιστώ την κυβέρνηση, αλλά για να αναδείξω τη σημασία του αφηγήματος. Ενός κεντρικού σκοπού που δίνει νόημα στις πολιτικές και κατευθύνει την πορεία μας.
Ένα τέτοιο αφήγημα – ή όραμα, όπως συνηθίζαμε να το αποκαλούμε – δεν είναι απαραίτητο μόνο για τη χώρα αλλά και για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Όσα μικρά ή μεσαία έργα κι αν υλοποιεί ένας Δήμος, αν δεν υπηρετούν έναν κεντρικό σκοπό, στο τέλος ξεθωριάζουν και χάνονται. Αντίθετα, όταν κάθε έργο συνδέεται με μια συνολική κατεύθυνση, αποκτά πολλαπλάσια αξία.
Όσοι Δήμοι διέθεταν ολοκληρωμένο αφήγημα κατάφεραν να προχωρήσουν ουσιαστικά και επικοινωνιακά. Ο Δήμος Τρικκαίων, για παράδειγμα, δεν έγινε «παράδεισος». Επένδυσε όμως στο αφήγημα της τεχνολογικής πρωτοπορίας και έτσι κέρδισε αναγνώριση και προχώρησε σε καινοτομίες.
Ποιο είναι το αφήγημα του δικού μας Δήμου; Ποιο το αφήγημα της Ημαθίας; Αν δεν μπορούμε εύκολα να το απαντήσουμε, τότε πιθανότατα δεν υπάρχει. Και χωρίς αφήγημα, τα έργα μένουν μεμονωμένα – χρήσιμα μεν, αλλά χωρίς να συνθέτουν μια ενιαία πορεία που να εμπνέει και να κινητοποιεί.