Επί δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια οι εργαστηριακοί ιατροί επωμίζονται το άδικο και επαχθές μέτρο του clawback και του rebate. Ένα μέτρο που θεσπίστηκε ως έκτακτο, αλλά εξελίχθηκε σε μόνιμο μηχανισμό χρηματοδότησης του δημόσιου συστήματος υγείας από τις τσέπες των ιδιωτών ιατρών.
Η Ελλάδα μπορεί να άφησε πίσω της την περίοδο των μνημονίων, περνώντας ανάμεσα από τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, όμως το ίδιο δεν ισχύει για τους συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ ιατρούς. Εκείνοι εξακολουθούν να χρηματοδοτούν έναν κλειστό και ανεπαρκή προϋπολογισμό, επειδή ο Οργανισμός είτε αδυνατεί είτε δεν επιθυμεί να εφαρμόσει αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχου και συγκράτησης της δαπάνης.
Αντί ουσιαστικών λύσεων, ανακοινώνονται κατά καιρούς μέτρα και ημίμετρα, τα οποία συχνά αποσύρονται ή παραμένουν ανεφάρμοστα. Παράλληλα, παρουσιάζεται ως επιτυχία η δήθεν μείωση του clawback, όχι επειδή περιορίστηκε η υπέρβαση της δαπάνης, αλλά επειδή συμπιέστηκαν ακόμη περισσότερο οι ήδη εξευτελιστικές αποζημιώσεις των ιατρικών πράξεων.
Σε μια περίοδο κατά την οποία η παγκόσμια οικονομία δοκιμάζεται από πρωτοφανείς ανατιμήσεις και το λειτουργικό κόστος των ιατρείων και των εργαστηρίων αυξάνεται συνεχώς, το Υπουργείο Υγείας καταφέρνει να μειώνει ακόμη περισσότερο την πραγματική αξία των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας, αδιαφορώντας για τη βιωσιμότητα των ιδιωτικών δομών και των λειτουργών της υγείας.
Στον ίδιο αυτό φαύλο κύκλο εντάσσονται πλέον και οι συμβεβλημένοι κλινικοί ιατροί. Παρά τις εξαγγελίες για αύξηση της ιατρικής αμοιβής στα 15 ευρώ ανά επίσκεψη, ο ΕΟΠΥΥ επιβάλλει πλέον και σε αυτούς μηχανισμό clawback που αγγίζει το 5%, ακυρώνοντας στην πράξη κάθε εξαγγελία περί ουσιαστικής ενίσχυσης.
Το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι ένα:
Ποιο σύστημα υγείας επιθυμούμε να οικοδομήσουμε και ποιες υπηρεσίες θέλουμε να παρέχουμε στους ασφαλισμένους και τους ασθενείς της χώρας;
Ο σύσσωμος ιατρικός κόσμος δεν μπορεί να αποδεχθεί άλλο την εργασιακή απαξίωση, την προσβολή της επιστημονικής του αξιοπρέπειας και την οικονομική του εξουθένωση. Η διαρκής μετακύλιση του κόστους λειτουργίας του συστήματος υγείας στους ιδιώτες ιατρούς δεν αποτελεί ούτε δίκαιη ούτε βιώσιμη πολιτική.
Ως εδώ.
Καλούμε το Υπουργείο Υγείας και τη Διοίκηση του ΕΟΠΥΥ να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να δώσουν οριστικό τέλος σε μια πολιτική που υπονομεύει τη βιωσιμότητα της ιδιωτικής πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.
Ο ιατρικός κόσμος έχει καταθέσει κατ’ επανάληψη συγκεκριμένες, τεκμηριωμένες και εφαρμόσιμες προτάσεις για τον εξορθολογισμό της δαπάνης και την κατάργηση του άδικου μηχανισμού του clawback. Εάν η Πολιτεία αδυνατεί να δώσει λύσεις, οφείλει τουλάχιστον να ακούσει εκείνους που γνωρίζουν το πρόβλημα και το βιώνουν καθημερινά.
Η προστασία της δημόσιας υγείας δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην οικονομική εξόντωση των ιατρών.
Για το Δ.Σ.
Ο Η
Πρόεδρος Γεν.Γραμματέας
ΘΕΜΕΛΗΣ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΡΑΔΗΜΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ