Το κυβερνητικό αφήγημα περί «κοσμογονίας» στο ΕΣΥ καταρρέει μπροστά στην πιο σκληρή αλήθεια: την τσέπη του Έλληνα πολίτη. Παρά τους πανηγυρισμούς για προϋπολογισμούς που αγγίζουν τα 7 δις ευρώ και τα πακέτα του Ταμείου Ανάκαμψης, η πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ και της ΕΛΣΤΑΤ, οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας στην Ελλάδα παραμένουν καθηλωμένες στο εξωφρενικό 35-40%. Όταν πριν από δεκαπέντε χρόνια, σε εποχή κρίσης, ο πολίτης πλήρωνε το ίδιο ποσοστό και σήμερα, σε περίοδο «ανάπτυξης», η απόκλιση παραμένει η ίδια, τότε το συμπέρασμα είναι προφανές: Κάτι πάει πολύ λάθος.
Αν οι επενδύσεις και οι προσλήψεις ήταν ουσιαστικές, το ποσοστό αυτό θα έπρεπε να είχε πλησιάσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 15%. Αντίθετα, οι πολίτες αναγκάζονται να καταφεύγουν στον ιδιωτικό τομέα, όχι από επιλογή, αλλά από απόγνωση. Η όποια οριακή μείωση επικαλείται το Υπουργείο αποτελεί στην ουσία οπισθοχώρηση, αν συνυπολογίσουμε τον πληθωρισμό και την εκτόξευση του κόστους ζωής.
Το κράτος επενδύει σε «ντουβάρια» και πρόχειρα μπαλώματα, αλλά ο πολίτης συνεχίζει να πληρώνει από το υστέρημά του για να βρει γιατρό, για να κάνει μια εξέταση χωρίς αναμονή μηνών και για να χειρουργηθεί έγκαιρα. Όταν το 1/3 της υγείας σου πληρώνεται από την τσέπη σου, το Δημόσιο Σύστημα Υγείας παύει να είναι κεκτημένο και μετατρέπεται σε συνδρομητική υπηρεσία.
Όσο η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «όλα πάνε καλά», η πραγματικότητα την διαψεύδει: Ο Έλληνας πληρώνει τα διπλάσια από τον Ευρωπαίο για το αυτονόητο δικαίωμα στην υγεία. Και αυτό δεν είναι κοσμογονία, είναι διαρκής αιμορραγία.
ΝΙΚΟΣ ΜΠΡΟΥΣΚΈΛΗΣ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΟΜΕΑ ΥΓΕΙΑΣ ΠΑΣΟΚ