Σε τροχιά ριζικής αναμόρφωσης εισέρχεται ο τρόπος με τον οποίο εισπράττονται τα δημοτικά τέλη μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικής ενέργειας, με την κυβέρνηση να προγραμματίζει την αποσύνδεσή τους έως την 1η Ιανουαρίου 2028.
Η αλλαγή αφορά ένα σύστημα που εφαρμόζεται επί δεκαετίες και είχε καταστήσει τους λογαριασμούς ρεύματος βασικό μηχανισμό είσπραξης για μια σειρά χρεώσεων υπέρ τρίτων, με κυριότερα τα δημοτικά τέλη και τον δημοτικό φόρο. Στόχος, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, είναι οι λογαριασμοί να περιοριστούν αποκλειστικά στο ενεργειακό τους αντικείμενο και να μην λειτουργούν ως «συγκεντρωτικοί» εισπρακτικοί φάκελοι.
Το νέο πλαίσιο που προωθείται προβλέπει διαφορετικό μηχανισμό είσπραξης για τα τέλη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με μοντέλο που θα παραπέμπει σε ετήσια εκκαθάριση και δυνατότητα καταβολής σε δόσεις, αντίστοιχο με τη λογική φορολογικών βεβαιώσεων. Η θεσμική του μορφή αναμένεται να καθοριστεί με Προεδρικό Διάταγμα.
Η μετάθεση της εφαρμογής για το 2028 αποδίδεται κυρίως σε τεχνικές δυσκολίες, καθώς απαιτείται η ανάπτυξη νέου πληροφοριακού συστήματος που θα συνδέει δήμους, φορολογικούς μηχανισμούς και παρόχους ενέργειας. Παράλληλα, καταγράφονται επιφυλάξεις από την πλευρά των δήμων, οι οποίοι εκφράζουν ανησυχίες για το ενδεχόμενο απώλειας της σημερινής υψηλής εισπραξιμότητας.
Η συζήτηση για την αποσύνδεση συνδέεται και με ευρωπαϊκές κατευθύνσεις που ζητούν «καθαρούς» λογαριασμούς ενέργειας, χωρίς χρεώσεις που δεν σχετίζονται με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Σε ευρωπαϊκά κείμενα πολιτικής προτείνεται οι φόροι και τα τέλη να μεταφέρονται εκτός λογαριασμών ενέργειας, ώστε να υπάρχει σαφέστερη εικόνα κόστους για τον καταναλωτή.
Σήμερα, οι λογαριασμοί περιλαμβάνουν πολλαπλές κατηγορίες χρεώσεων πέραν της προμήθειας ρεύματος, όπως ρυθμιζόμενες χρεώσεις δικτύου, ΥΚΩ, ΕΤΜΕΑΡ, δημοτικά τέλη, δημοτικό φόρο, τέλη υπέρ ΕΡΤ και ΦΠΑ. Σε αρκετές περιπτώσεις, το τελικό ποσό που πληρώνει ο καταναλωτής δεν αντιστοιχεί κατά κύριο λόγο στην αξία της ενέργειας.
Η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας επισημαίνει ότι το ισχύον σύστημα επηρεάζει τόσο την κατανόηση των χρεώσεων από τους καταναλωτές όσο και τη διαχείριση των οφειλών, ενώ θέτει ζήτημα διοικητικού κόστους για τους προμηθευτές.
Το βασικό ζητούμενο της επόμενης ημέρας παραμένει η διασφάλιση των εσόδων των δήμων, χωρίς να διαταραχθεί η ροή πληρωμών και χωρίς να δημιουργηθεί νέα γενιά ληξιπρόθεσμων οφειλών.